Wynajem osuszaczy

Osuszanie kondensacyjne polega na osuszeniu powietrza zawartego wewnątrz pomieszczeń przez skroplenie zawartej w nim pary wodnej. Powoduje to znaczne obniżenie wilgotności względnej powietrza na wskutek czego zawarta w murze wilgoć odparowuje. Wilgotne powietrze jest zasysane przez wentylator i przesyłane do parownika, w którym następuje kondensacja pary wodnej.
 Kondensat zbiera się w zbiorniku, Osuszacze kondensacyjne działają skutecznie w szerokim zakresie temperatur od 0^o C do +40^oC, lecz optymalną temperaturą jest 20-25^oC. Czas osuszania domu o powierzchni 100 m² uzależniony jest od poziomu zawilgocenia i wydajności osuszacza wskazanej dla domu jednorodzinnego ok.300 m³/h) – może trwać od jednego do trzech tygodni.


Przed przystąpieniem do pracy należy uszczelnić okna i zakleić kratki wentylacyjne, aby uniemożliwić pobieranie wilgotnego powietrza z zewnątrz. Stosując osuszacze, można zlikwidować zawilgocenie warstwy muru o grubości do 1 m. Najczęściej używa się ich do suszenia: wylewek podłogowych przed ułożeniem parkietu, stropów, nowych tynków i nowo wymurowanych ścian przed ich ociepleniem.
Można je również wykorzystać podczas osuszania piwnic całkowicie zagłębionych w gruncie,
w których nie ma żadnego ogrzewania, a wilgotność dochodzi do 20% masy muru.
(Źródła podają, że 1 m³ ściany może wchłonąć nawet do 350 litrów wody).
Urządzenia te, susząc powietrze w pomieszczeniu, doprowadzają do odprowadzenia wilgoci ze ścian. Osuszacze należy stosować tylko wtedy, gdy w domu jest izolacja przeciwwodna i przeciwwilgociowa. Jeśli ich nie ma, osuszacz będzie „zasysał” wilgoć z gruntu i zza ściany.
Podczas procesu osuszania może więc paradoksalnie dojść do wzrostu zawilgocenia ścian.

Stopień zawilgocenia ścian.

Normy wilgotności ścian murowanych:

• nie większa niż 2,5%, to ściany są suche;

• w przedziale 2,5-5%, to ściany są mało zawilgocone i zwykle nie jest konieczne podejmowanie żadnych działań inwazyjnych – często wystarczy wietrzenie i usprawnienie wentylacji;

• rzędu 5-8%, to ściany są zawilgocone i już powinny być podjęte działania mające na celu ich osuszenie;

• na poziomie 8-12%, to ściany są silnie zawilgocone i konieczne jest jak najszybsze ich osuszenie;

• większa niż 12%, to ściany są mokre i wymagają natychmiastowego osuszenia (np. po powodzi).

Normy wilgotności powietrza:

• 10-20% - powietrze uważa się za suche lecz niezbyt przyjemne, gdyż wysusza skórę i błonę śluzową;

• 40-50% - uznawana jest za normatywną i przyjazną dla ludzi i otoczenia;

• powyżej 60% - Odczuwa się specyficzny odór, rozmnażają się bakterie, powstaje korozja metali i zbrylają się materiały sypkie, powstają zakłócenia w pracy urządzeń elektronicznych;

• 70% - powoduje rozwój pleśni i grzybów w materiałach higroskopijnych będących często przyczyna licznych schorzeń i powikłań;

• 80-90% - powoduje powstawanie procesów gnilnych.

Zagrożenia zdrowotne związane z zawilgoceniem budynków.

Wilgotne ściany szkodzą zdrowiu! Alergie? Astma albo trudności w oddychaniu?
Mogą wywoływać je grzyby i pleśnie. Nie powinno ich być w Państwa domu.
Pożywkę do ich występowania stanowi wilgoć. Grzyby i ich zarodniki stanowią zagrożenie dla Państwa zdrowia. Grzyby stanowią jedną z podstawowych grup alergenów inhalacyjnych.
Reakcje alergiczne w górnych drogach oddechowych swą symptomatologią przypominają pyłkowicę,
a dominującym objawem wydaje się być blokada nosa. Towarzyszą temu objawy ze strony oczu. Niewielkie rozmiary zarodników grzybów, nie przekraczające najczęściej 10 mikronów, pozwalają na głęboką penetrację drzewa oskrzelowego, co w efekcie często prowadzi do reakcji alergicznych ze strony dróg oddechowych. Większość osób wykazujących nadwrażliwość na tą grupę alergenów inhalacyjnych prezentuje objawy całoroczne, z okresami sezonowych zaostrzeń.

Zarodniki grzybów pleśniowych należą do najważniejszych czynników wywołujących alergię w pomieszczeniach zamkniętych. Najczęściej występują grzyby; Aspergillus niger, Trichoderma viride, Aapergillus flavus, Alternaria tenuis, Penicillium cyclopum i Fusarum oxysporium. Ich działanie sięga od podrażnienia skóry przez dolegliwości dróg oddechowych, aż do zawrotów głowy, zaburzenia pamięci, niebezpiecznych chorób nerwowych i rakotwórczości. Przybywanie w zagrzybionych pomieszczeniach bezpośrednio naraża Państwa zdrowie. Więcej informacji na temat alergii można przeczytać na stronach www.alergen.info.pl, Alergia w Wikipedii. Wilgotne mury mogą również spowodować dolegliwości reumatyczne.
Do skutecznego usunięcia należy zwalczyć przyczyny ich powstawania, czyli nadmierną wilgoć.
Dobre leczenie zawsze usuwa najpierw przyczynę i w ten sposób likwiduje skutki.

Wpływ wilgoci na wartość nieruchomości.

Woda z gruntu zawilgaca ściany piwnic, a czasem też ściany nadziemnej części budynku. Rozpuszczone w wodzie sole po odparowaniu wody krystalizują i tworzą wykwity, które mogą powodować kruszenie się tynków i murów. Po dłuższym czasie może być to niebezpieczne nawet dla konstrukcji budynku. Czy tego Państwo doświadczacie? Wilgotne ściany w piwnicy, nieprzyjemny zapach i pleśń na Państwa rzeczach. Wilgoć bez sprawnej izolacji przeciwwilgociowej może podnieść się na wysokość nawet sześciu metrów. Ten fakt dotyka Państwa portfela. Substancja budowlana ulega degradacji i wartość Państwa domu gwałtownie spada.

Pomiędzy ścianą i murem powstaje pusta przestrzeń, powodując odpadanie tynku.
Systematycznie maleje skuteczność izolacji cieplnej i rosną rachunki za ogrzewanie.
Często się zdarza, że po osuszeniu domu koszty ogrzewania maleją nawet o połowę.
Woda jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla starych budynków. Wilgoć wnika głęboko w niezabezpieczone mury, obniża wytrzymałość ścian i sprawia, ze zmniejszą się trwałość tynków.
Aby budynek uzyskał swoją pierwotną stabilność należy go osuszyć, a cegły po wyschnięciu uzyskują posiadaną poprzednio wytrzymałość. Remont domu bez jego osuszenia nie będzie trwały albowiem tynki, farby i tapety będą odpadać a na ścianach pojawi się grzyb. Często po ociepleniu starych domów styropianem, ich zawilgocenie gwałtownie rośnie, ponieważ nie posiadają sprawnych izolacji przeciwwilgociowych a nowa warstwa termoizolacyjna nie pozwala na oddychanie murów.

Badanie ścian.

Wszystkie prace związane z osuszaniem domu poprzedza badanie wilgotności ścian.
Robi się to np. wilgotnościomierzem, czyli urządzeniem, które odczytuje poziom wilgotności muru i wartość wyświetla na ciekłokrystalicznym ekranie. Specjalny miernik określa procent wody w murze.

Wilgotne ściany zwykle oznaczają:

• rozwój grzybów i pleśni szkodliwych dla zdrowia – zwłaszcza dzieci;

• obniżenie wytrzymałości murów, czyli podstawowych elementów konstrukcyjnych;

• obniżenie izolacyjność termicznej i w konsekwencji przemarzanie.
  A to jest bezpośrednią przyczyną wzrostu wydatków przeznaczonych na ogrzewanie budynku;

• pojawienie się wykwitów tzw. wysoleń, a następnie pękanie i łuszczenie się tynków.
  A to nie pozostaje bez wpływu na estetykę ścian i całego budynku.
   

Przyczyny zawilgocenia ścian.
Podejmując decyzję o osuszaniu ścian najważniejsze jest ustalenie źródeł powstawania wilgoci.
Dość często przyczyną kłopotów jest kondensacja pary wodnej np. na skutek niedostatecznej izolacyjności termicznej ścian, źle funkcjonującej wentylacji, a nawet niewłaściwej eksploatacji budynku. Oczywistą przyczyną jest powódź lub awaria instalacji wodno-kanalizacyjnej. Także uszkodzenie pokrycia dachu, rynien i rur spustowych oraz obróbek blacharskich (np. parapetów).
Wilgoć może być spowodowana również podciąganiem kapilarnym – szczególnie w starych budynkach bez hydroizolacji – lub wodą opadową (gdy brak izolacji pionowej).

Czasami dobrze jest zainteresować się rodzajem gruntu obok i pod budynkiem.
Znajomość stopnia przepuszczalności gruntu oraz układu warstw, a także kąta nachylenia terenu jest potrzebna do określenia zakresu prac remontowych. Poza tym, konieczne jest ustalenie sezonowych wahań poziomu wody gruntowej lub przyczyn podniesienia się jej zwierciadła np. w wyniku zamulenia drenażu czy wybudowania w pobliżu dużego obiektu. Niezbędne jest także zbadanie stanu technicznego zawilgoconych elementów, czyli określenie nośności ścian, ewentualnie fundamentów.
Te dość trudne zadania wymagają dużej wiedzy i doświadczenia, dlatego na tym etapie powinno się skorzystać z pomocy fachowca – inżyniera budowlanego lub geotechnika, którzy wykonają dla nas ekspertyzę.

Zanim przystąpi się do pracy trzeba wykonać izolację poziomą. Inaczej cała robota nie będzie miała sensu. Po jej ułożeniu można przystąpić do suszenia murów, następnie do ułożenia izolacji przeciwwilgociowej pionowej, ewentualnie izolacji termicznej i na koniec do odtwarzania elewacji (najczęściej tynków).

W niektórych przypadkach konieczne jest jeszcze zaprojektowanie i wykonanie drenażu opaskowego. Dzięki temu możliwe jest miejscowe obniżenie poziomu wody gruntowej i prowadzenie dalszych prac modernizacyjnych.

Izolacja pozioma.
Wykonanie nowej i szczelnej izolacji poziomej pod ścianami istniejących budynków nie jest zadaniem ani szybkim, ani łatwym, ani tanim i to niezależnie od wyboru metody. Pierwszym krokiem będzie skucie tynku nie tylko z miejsc zawilgoconych, ale jeszcze około 0,5 m wokół nich. Poza tym, dość często konieczne jest odkopanie ścian fundamentowych lub piwnicznych, zabezpieczenie wykopów przed osuwaniem się ziemi, a także przed ewentualnym deszczem. Dzieje się tak zwłaszcza przy stosowaniu metod tradycyjnych.

Korzyści ze stosowania osuszaczy w trakcie budowy:

• znacząco krótszy czas realizacji inwestycji budowlanych;

• możliwość prowadzenia prac nawet przy niskich temperaturach;

• znaczne skrócenie czasu wysychania murów, tynków, posadzek;

• możliwość lepszego rozplanowania prac, bez zbędnych przestojów;

• możliwość realizowanie prac wykończeniowych w trakcie osuszania obiektu;

• doprowadzenie do odpowiedniej wilgotności posadzek przed ułożeniem parkietów;

• uniknięcie niebezpieczeństwa rozwoju grzybów i pleśni, sinienia drewna (więźba), co często
  ma miejsce w nowych budynkach oddanych do użytku w stanie wysokiego zawilgocenia;

• wysuszony budynek wymaga znacznie mniej energii potrzebnej na jego ogrzanie zimą.
  Latem natomiast nie występuje w nim wrażenie duszności spowodowane długim procesem odparowania do wnętrza obiektu wilgoci technologicznej ze ścian, które zaizolowane styropianem uniemożliwiają jej odparowanie na zewnątrz.

Wilgotność podłoża pod posadzki drewniane.

Przed położeniem jakiejkolwiek posadzki drewnianej lub drewnopochodnej należy sprawdzić wilgotność podłoża poprzez jego pomiar, by można było ustalić czy podkład jest już wystarczająco suchy.
W zależności od rodzaju podłoża jego maksymalna wilgotność powinna wynosić:

• podłoże cementowe 2,0 %;

• podłoże anhydrytowe 0,5 %;

• podłoże drewniane 13.0%.

Zawilgocone ściany zewnętrzne to zmora wielu starych, a czasami i nowych budynków.
Ich skuteczne osuszenie i zaizolowanie leży więc w interesie każdego właściciela domu.

        1. Wilgotne powietrze zostaje zassane.
        2. Parownik odbiera wilgoć
        3. Skondensowana woda zostaje zebrana
        4. Kondensator oddaje powietrze

Wykorzystanie osuszaczy powietrza:

• Osuszanie nowych budynków wilgoci technologicznej: wylewek, tynków, parkietów.

• Osuszanie starych (użytkowanych) budynków z wilgoci: piwnice, ściany, podłogi.

• Osuszanie po zalaniach, podtopieniach, awariach instalacji wodno-kanalizacyjnych.

• Osuszanie magazynów, obiektów muzealnych, kościołów.

• Osuszanie przed położeniem parkietów i paneli podłogowych.

• Osuszanie wykładzin i dywanów po praniu.

• Osuszanie wszelkiego rodzaju wilgoci.